ให้ภาพเล่าเรื่อง Audax 400 จตุรัสใต้

Masnah To’uma “มาสหน๊ะ” 30 มิถุนายน 2018
#ให้ภาพเล่าเรื่อง Audax400จตุรัสใต้ 
#รีวิวครั้งแรก พร้อมคำบรรยายใต้ภาพทุกภาพ ขาดตกบกพร่องยังไง ก้อช่วยอ่านให้เข้าใจกันนะค่ะ(บังคับ)😂😂 พิมพ์ด้วยโทสับ มันจะยากนิดนึง

เริ่มได้ 👇👇

04.30 ลงทะเบียนพร้อมถ่ายรูป จุด Start ใส ๆ สวย ๆ อยู่ 
#ปากยังแดง #ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง


📷: เซลฟี กับบ่าว ๆ ตามระเบียบ
👉พี่ไมค์…ผู้จัดAudaxสุรินทร์ เคยรู้จักกันตอนไป Audax1,200นครปฐม ตอนนั้นทีมผู้จัดมาขอยืมล้อจักรยานเดะ ให้พี่ไมค์ บอกล้อจักรยานพี่เขาซี่ขาด แต่เดะไม่เคยเจอพี่เขาซักครั้งนะ สวนกันไปสวนกันมาหลายรอบมาก และก้อเพิ่งได้เจอกันครั้งแรก ตอนนี่แหละค่ะ ตัวจิงหล่อมากก และพี่ไมค์เคยส่งเสื้อAudax Surinมาให้ด้วยเป็นการขอบคุณที่ทำให้พี่เค้าปั่น1,200 จนจบ ขอบคุณมากๆค่ะ หล่อ ใจดี 😍 😍

👉น้าอ้วน…นักปั่นAudax จักรยานล้อเล็กจาก”เพจปั่นแค่ไหว” น้าอ้วน เป็นบุคคลที่ แอดปั่นแค่ไหวต้องการให้ dnf มากที่สุดเลย ไม่รู้ว่าน้าไปทำอะไรให้เขานะ ฮ่าาา แต่จะบอกว่าน้าอ้วนแกร่งมาก ๆ ปั่นล้อเล็กขึ้นเขาโดยไม่เข็นด้วย สุดยอด..!! แอดปั่นแค่ไหว คงอกหักกันไป

👉พี่บ่าว …นักปั่นขาแรงจากปัตตานี เจ้าของสายบุรีรีสอร์ท กับพี่บ่าวเดะจะเจอกันเกือบทุกงาน แรง หล่อ ใจดี สปอร์ต มีรถแพงปั่น ^^ หวานใจพี่บู๊ท กิ๊วกิ๊ว

👉พี่หมู …พี่ชายคนนี่รู้จักกันโดยบังเอิญตอนไปเป็นสตาร์ฟ Audax400นครปฐม ตอนนั้นนั่งติดฝนอยู่ตรง CP4 กัน นั่งอยู่ใกล้ ๆ กันเลยพูดคุยถามไถ่ทำให้รู้จักกัน เดะชอบอ่านรีวิวของพี่หมู เวลาพี่เขาปั่นAudax เหมือนกับเราได้ไปปั่นสนามนั้นจิงๆเขียนซะเห็นภาพ ช็อตต่อช็อต

“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะค่ะ”

 


เสือหัวแววอยู่กันครบทีม  05:00 น. ปล่อยตัวแล้ว ✌️เสือหัวแวว สู้โว้ย..!!

 


ยังเก็กสวยได้อยู่ 👩⚖️ 👉🏾เข้าCP 1 เขาล้อน เวลา 06.29 น. ระยะทาง 40 ก.ม.
หน้ายังใสอยู่ ยังไม่โดนแดด ตรงจุดนี่ มีตากล้องถ่ายรูปให้ด้วยน่าา ขอบคุณภาพสวย ๆ จากพี่ krit charoosak

👉🏾เข้า CP2 ปั๊มพีที เวลา 07.42 ระยะทาง 74 กิโล
ตอนนี่หน้ายังโอเคอยู่ค่ะ ยังยิ้มได้อยู่ ช่วงนี่ทำความเร็วกันได้เพราะเป็นทางเรียบซะส่วนใหญ่

 


ปั่นกันเป็นแถววยาว 🚴🏻♂️ 🚴♀️ มุ่งหน้าไปยัง CP3 7-11 มะนัง ปั่นยาว ๆ เป็นระเบียบกันไป ความเร็ว 33-38 สลับกันลากในทีมมี8 คน แต่เก๊าดูดอย่างเดียวนะ ยังไม่เจอของจิงไง ยังปั่นสวย ๆ อยู่(คิดว่าสวยนะ)

 


ใช้เกียรต่ำ (ต่ำแค่ไหนอ่า)
เริ่มแล้ว.. หนทางข้างหน้าอาจมีเขาแระ ป้ายใช้เกียร์ต่ำ บ่งบอกถึง เขากำลังจะถึงในไม่ช้านี่ ถึงตอนนี่ อยากซื้อเกียร์เพิ่มเลย 😅 😅
เริ่มแล้ว.. หนทางข้างหน้าอาจมีเขาแระ ป้ายใช้เกียร์ต่ำ บ่งบอกถึง เขากำลังจะถึงในไม่ช้านี่ ถึงตอนนี่ อยากซื้อเกียร์เพิ่มเลย 😅 😅

 


📷: ครั้งแรกที่เป็นตะคริว เจ็บสุดๆ
ปั่นขึ้นได้ซักพัก ก็ถึงควนหมาถด(ชื่อควนก้อน่ากลัวแระ) สายเขาอย่างเดะไม่รอช้ารีบเร่งสปีดเต็มที่ ควนลูกแรกปั่นผ่านไป
พี่กุ้งตะโกนบอก ”ออมแรงไว้ก่อนเดะ เพราะที่เจอนี่แค่หลานควนนะ ยังไม่เจอแม่มันเลย”
พี่กุ้งพูดจบ ก้อเห็นควนลูกที่สอง ลักษณะยกขึ้นยาวเลย คิดอีกแหละว่า เดะคงปั่นขึ้นได้ เพราะเขาเขื่อนที่ซ้อมปั่นขึ้นบ่อยชันกว่านี่อีก เลยตบเกียร์ 28 ยืนโย้ก

ตอนนั้นทีมTVR (สะเดา) ขาแรงกลุ่มใหญ่ กำลังปั่นตามหลังขึ้นมาติด ๆ โดยที่ไม่ได้ประเมินแรงของตัวเองเลย ว่ามีแค่ไหนเชียว ภาพจึง ออกมาเป็นอย่างที่เห็นหล๊ะค่ะ ตะคริวกินน่อง ลงมานั่งกอง ร้องโอดโอย พี่ฮุยตามหลังมาพอดี เลยรีบ มาพ่นยา และนวดให้ เพื่อบรรเทาอาการแกร่งของกล้ามเนื้อ พักซัก 5 นาที อาการเกร็งเริ่มดีขึ้น เลยไปต่อ โดยขึ้นเกียร์32 ตั้งไว้เลยไม่กล้ากดหนัก เข็ดไปอีกนานเลย 😅 😂

👉🏾เข้าCP.3 เซเว่นมะนัง เวลา 09.52 ระยะทาง 117 กิโล
CP นี่ ให้ซื้อของเก็บสลิปไว้ พี่กุ้งรู้ว่าเดะเป็นตะคิว พี่เขาเลยเอายากันตะคริวมาใส่ในน้ำไว้ให้ บอกให้จิ๊บไปเรื่อย ๆ จะช่วยกันตะคริวได้

 


📷: ล้อจักรยานพี่กุ้งรั่ว 🚴♀️
ตอนได้ 139 กิโล ทีมงานยางรั่ว ได้พักอีกแล้ววว เลยแวะซื้อน้ำแข็งร้านโชห่วยมาประคบน่อง ยัดก้อนน้ำแข็งเข้าไปในขากางเกง ในถุงเท้า จนตุงเลย ตอนปั่นมันก้อจะเย็นสบาย
ปะเสร็จ แล้วไปต่อ เส้นทางช่วงนี่ ธรรมชาติสุด ๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ๆ ให้ความร่มรื่นได้ ปั่นไปซักพัก ก็เริ่มหิว พลังงานข้าวยำยาย(ที่กินตอนเช้า) หมดแล้ว ของกินที่พกมาก้อไม่มีแล้วเช่นกัน ดูระยะทางเหลืออีก 18 กิโล จะถึงจุด คอนโทรลพ้อย(ติดสติ๊กเกอร์) เลยพยายามปั่นมาเรื่อย ๆ ลัดเลาะตามเส้นทางชนบทมาแล้วก็เจอโรงเรียนทุ่งบุหลัง เป็น Ctrl Stickers ตามคิวชีต

 


📷: สติ๊กเกอร์ 
👉เย้..ถึงแล้ว จอดรถ ลงจากรถถีบด้วยอาการขาสั่น รีบเดินไปติดสติ๊กเกอร์ ซึ่งอยู่อีกฝั่ง ของโรงเรียน จุดตรงนั้นมีน้ำขายด้วย ซื้อน้ำสปอร์เซอร์มาดื่มหมดขวดในรวดเดียว เสร็จก้อเดินข้ามถนนมาที่จักรยานจอดอยู่ ด้วยอาการมือไม้สั่น ขาสั่น เพราะหิวข้าว

 


📷:ขาแรงทีม TVR สะเดา🚴🏻‍♂️
ตรงนี้ มีเรื่องหน้าแตกเกิดขึ้น เรื่องมีอยู่ว่า เดะไม่เคยปั่นออแด็กระยะข้ามคืน มาก่อนไม่รู้ว่า ปั่นออแด็กคือการช่วยเหลือตัวเองจะไม่มีการแจกอะไรทั้งสิ้น เขาจะไม่มีข้าวแจกเหมือนงานแข่ง แล้วบังเอิญเห็นพี่ๆTVR นั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหารโรงเรียนกัน ไอ้เราเข้าใจว่า จุดนี่ ทางผู้จัดแจกจะข้าวให้นักปั่น เลยเดินเข้าไปถาม อย่างมั่นใจว่า
“เอาข้าวได้จากที่ไหนค่ะ”
พี่ๆ แกทำหน้างง ซักพักแล้วยื่นข้าวมาให้สองกล่องบอก
”อาหารอิสลาม ทานได้ครับ” 
ตอนรับข้าวมานี่ เริ่มรู้หล๊ะว่า เป็นข้าวที่ทีมเซอร์วิตTVRเขาเตรียมมาให้นักปั่นเขา ก้อรู้สึกอายมาก เหมือนเรา เดินไปขอข้าวหน้าด้าน ๆเลย ถามว่าอายมั้ย ตอบเลยว่า มากกกกก 😟😟 แต่ก้อรับนะ เพราะหิวจิงๆ รีบขอบคุณและก้อตักข้าวใส่ปากอย่างไว พี่เสือหัวแววรออยู่ เกรงจายยยจิมๆนะ 😅😅

 


หลังจากกินข้าวกล่องช่วยชีวิตจากทีมสะเดาแล้ว กำลังจะไปต่อด้วยท่าทางอิดโรย พี่จาก TVR(อีกแล้ว) ถามว่า”น้องไหวมั้ย” เราบอก “หวายยค่า” แล้วพี่เขาก็ยื่น อาหารอวกาศ(Power gel)มาให้อีก รีบขอบคุณ แต่ลืมถามชื่อซะงั้น 🙏ขอบคุมากๆ นะค่ะ ช่วยนู๋ อีกแล้ว

 


👉🏾เข้าCP4 เวลา 12.35 น ระยะทาง 177 กิโล
ด้วยอากาศกำลังเริ่มร้อน สเปรย์กันแดดKA ที่พกมาก้อใช้พ่นหน้าจนหมด คิดในใจเลยว่า รอบนี่หน้าดำแน่ ๆ เพราะแดดแรงมาก แต่ทำไงได้อ่า หนูใช้ผ้าพัฟปิดหน้าไม่ได้ ถ้าปั่นเร็วจะหายใจไม่ออก ดำก้อไปเลยค่ะ
หลังจากกินข้าวเสร็จ ก่อนออกก้อแวะถ่ายรูปตรงป้าย ตามระเบียบ

 


เสร็จแล้วกำลังจะออกปั่นต่อ อยู่ๆจักรยานพี่กุ้ง มีปัญหาหล๊ะค่ะ จะถ่ายรูปแล้วจับไม่ดี จักรยานล้มไปฝั่งตีนผี ทำให้ดร็อบเอ้าเบี้ยว ดัดออกไม่ได้ และล้อก็แกว่งด้วย เพราะซีลวดซีนึงไม่แน่น(ปั่นแรงเกิน) ไปต่อไม่ได้ ทุกคนเลยลงความเห็นว่า จะต้องพาไปร้านซ่อม เลยให้นู๋กับพี่เจี๊ยบและพี่นพ ปั่นเรื่อย ๆ ไปล่วงหน้าก่อน สบายเลยทีนี่ ไม่มีขาแรงมาคอยกดดัน หุหุ
13.30 ออกมาจากจุดชมวิวท่าอ้อย

 


เราสามคนปั่นไปเรื่อย ๆ ตามแรงที่มี ชิว ๆ 20-25 ท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุมาก(ทำไมฝนไม่ตกหว้าา) ปั่นถึงจุดหน่วยบริการประชาชนอ.ปะเหลียง เลยแวะจอด ดื่มน้ำ เข้าห้องน้ำ ล้างหน้าทาปาก พักตูด กันยาวๆไป

 


นั่งดื่มน้ำกัน หน้าห้องน้ำกันเลยทีเดียว 🤣 🤣 ถ้ามีหมอนซักใบนี่ น่าว่า หลับยาวเลย ทำธุระเสร็จสรรพ แล้วก้อไปต่อ

👉เข้าจุด Ctrl A เซเว่นย่านตาขาว แวะซื้อของเอาสลิป ถึงตรงนี่ ได้ระยะทางทั้งหมด 230 กิโล ดื่มน้ำเป็นถังๆ หน้าก้อเริ่มแดงเพราะแดด เปิดคิวชีตดู พบว่าอีก 20กิโลจะเข้าคอนโทรนบี และตั้งใจจะแวะกินน้ำแข็งใสกัน
เรา 3คน ลัลล้าได้ ขาแรงอีก 5คน ยังมาไม่ถึง 😘 😘

 


👉เข้าจุด Ctrl B เซเว่น ถนนรัษฎา ถึงตรงนี่ ระยะทาง 250 กิโล
คิดในใจแล้วว่า เหลืออีกแค่ 150 กิโลเอง(หราาาา) แวะเติมพลังเกี๊ยวกุ้ง พร้อมเก็บสลิป หาร้านน้ำแข็งใสแถวนี่ไม่เจอ เลยไปต่อ แดดก็เริ่มหมดแล้ว เป้าหมายต่อไป เขาพับผ้า 😢 😢

ออกจากจุดนี่ ปั่นไปพร้อมกับนักปั่นจากปัตตานีประมาณ 7 คน ปั่นกันไปยาว ๆ สลับขึ้นลากบ้าง #เก๊าก้อขึ้นลกนะ(แอบภูมิใจ) 29-30 ยังได้อยู่ เพราะพลังเกี๊ยวกุ้งกับไอติม เริ่มทำงาน

 


มุ่งหน้าไปเขาพับพ้า (แอบเอารูปจากน้องนินมาวาง พี่ลืมถ่ายตรงนี่)

 


เจอป้ายแว้วว เตรียมเกียร์เบาสุด รอไว้เลย 😖 😖

 


หลังจากที่ไต่เขาพับผ้า ด้วยความเร็ว 4-5 ก.ม/ช.ม (เหมือนหอยทากเป็นตะคิว) ก็มาถึงจุดๆ ชมวิว จนได้ ตะคริวไม่มานะค่ะ รอดๆๆๆ เพราะใช้เกียร์เบาสุด ปั่นตามรอบ ไม่กล้ากดเลย ถึงจุดบนสุดเวลา 19.00 พอดี แวะถ่ายรูปและ ซื้อน้ำดื่มแล้วก้อปั่นลง

 


ปั่นลงไปถึง 👉🏾 CP5 19.46 น ระยะทาง 289 กิโล
เกี๊ยวกุ้งทำพิษ เป็นผื่นคันหมดทั้งตัว โชคดีที่มาถึงจุดดอบแบ็ค อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ เลยรีบจัดการตัวเอง ก่อนที่จะเกาอย่างเมามันส์มากกว่านี่ แขนนี่ผลงานพี่เจียบเลย บอกแกช่วยเกาให้ แกก็จัดเต็มเป็นรอยเลย แต่สะใจดี

 


ออกจากห้องน้ำมา เจอพี่ๆเสือหัวแววขาแรง 5 คนตามสมทบจนได้ อะไรจะปั่นเร็วขนาดนี่ #รูปนี่ ตัวหอมอยู่คนเดียว 555+

 


ปั่นต่อ ขาแรงมาลาก 35-38 เหมือนเคย 😭 😭 คราวนี่ หิวข้าวอีกหล๊ะ เพราะยังไม่มีข้าวตกถึงท้องตั้งแต่บ่ายแล้ว และที่สำคัญสุด เริ่มเจ็บก้น นั่งไม่ค่อยได้ ต้องหาเหลี่ยมลง ทรมาน 😩 หาร้านข้าวเจอและก้อนั่งกินกัน ตอนนี่เวลาล่วงเลยถึง 4 ทุ่มแล้ว หนทางอีกยาวไกลเหลือ 80 กว่ากิโล รีบกิน

ปั่นไปต่อ เรื่อย ๆ จนเกือบๆถึง เซเว่นเขาชัยสน ยานพี่เจมส์ยางซึม เย้…!! ดีใจสุดชีวิต พักได้ 😜 😜 😜

 


ณ เซเว่นเขาชัยสน 22.30 ถึงตอนนี่ไม่สนใจไคแล้ว หาม้านั่ง นอนยกขา พักแรง พักตูด เพราะคิดว่าคงปะยางกันอีกนาน …10 นาที ผ่านไป พี่เจี๊ยบมาปลุกบอกเสร็จแล้ว ไปต่อได้
ห่ะ.. ร้องออกมาเลย นี่ปะยางรึเติมลมเนี่ย อะไรจะเร็วกันขนาดนี่ 😢 😢 😖 จำใจต้องลุกไปต่อ ตอนนี่ได้ระยะ 324 กิโลแล้ว

 


ปั่นไปเรื่อยๆ แบบหมดอาลัยตายอยาก 👉จนเข้า Ctrl C เซเว่นป่าบอล ถึงจุดนี่ท้องไส้เริ่มปั่นป่วน เลยซื้อสัปปะรสแช่อิ่ม มากินเผื่อจะดีขึ้น พี่ฮุยยางรั่ว จัดการเปลี่ยนยางในเสร็จแล้วก้อไปต่อ ตอนนี่เวลา เกือบเที่ยงคืนแล้ว

เหลืออีก 51 สุดท้าย ที่หลายคนบอกว่า นรกเลย เพราะ
1. เราปั่นมา 349 กิโลแล้ว เหนื่อยทั้งวัน
2. เจ็บตูดมาก นั่งทีน้ำตาเล็ด
3.ง่วงสุด ๆ เพราะไม่ได้งีบ รึได้นอนเลย
4.รถใหญ่เยอะมาก แถมมีเศษไม้ตกข้างทางเต็มไปหมด ต้องคอยหลบ คอยระวัง
5. เป็น 51 กิโลที่ไม่ใช่ขรี้ๆเลยนะ เนินโรลลิ่งขึ้นลงยาวๆ และไม่ส่งด้วย ใช้แรงล้วนๆ (เส้นพัทลุง-หาดใหญ)

ถึงตอนนี่เป็นภาระของทีมล้วน ๆ เลยเพราะ หมด ง่วง ท้องไส้ปั่นป่วน หายใจไม่ทั่วท้อง จะอาเจียน เวียนหัว เจ็บตูด ปวดแขน มาครบเลย
บังนพกับพี่ฮุย ทั้งดัน ทั้งดึง ทั้งเข็น เพื่อให้เข้าเส้นชัย ก่อนตี 3 ให้ได้ เพราะเสียเวลาที่เซเว่นป่าบอนมากเกินไป

 


ได้ 394 กิโลแล้ว ลงมาอ้วก ก่อนเข้าหาดใหญ่ 10 กิโล ไม่ไหวแล้วจิง ๆ หมดสภาพ ตี2.10 นาที

 


นั่งได้ 5 นาที ลุกขึ้นมาเพื่อจะปั่นต่อ มาถึงขนาดนี่แล้ว ยังไงก้อต้องทำให้ได้
สู้สิ มาสหน๊ะ(ในใจแอบร้องไห้ เสียงดัง)มาเป็นภาระคนอื่นแท้ๆ คิดในใจเลย ทำไมเราขี้เกียจซ้อม ทำไมเราไม่แกร่ง ทำไมเราอ่อนแอ ทำไม ทำไมสารพัด 
#ถึงจุดพีคเลย ปั่ น ไ ป ร้ อ ง ไ ห้ ไ ป 😭😭😭


อยากจะร้องตะโกนบอกฟ้า ว่า
“ข้าถึงหาดใหญ่แล้ววววว..!!” 400 กิโลพอดี

 


👉🏾ถึงจุด finish เวลา 02.56 น. สภาพอย่างที่เห็น ยืนถ่ายรูปสวยๆแบบคนอื่นไม่รอดแล้ว
******
หนูทำได้แล้ว ปั่นจักรยานทางไกล400 เป็นครั้งแรก ไม่หลับไม่นอน 
เอวี 27.2 เวลาปั่นจิง 14.54 ชั่วโมง เวลารวม 21.56 ชั่วโมง 
🙏ขอบคุณพี่ๆเสือหัวแววที่ไม่ทิ้งกัน ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องพาทุกคนเข้ามาให้ได้ พี่ฮุย พี่เจียบ พี่นพ บังนพ พี่เจมส์ อ.เหลิม พี่กุ้ง
🙏ขอบคุณพี่กุ้งที่ให้ยืมแว่น(แว่นตัวเองทำตกแตกตอนcp3)
🙏ขอบคุณทีมTVRที่ให้ข้าวกระเพราไก่ช่วยชีวิต ให้เพาเวอร์เจลมาด้วย
🙏ขอบคุณทุกๆคนที่บอกให้สู้ ขอบคุณจริง ๆ 
#มิตรภาพบนหลังอาน

“ เสือหัวแวว ยะลา “ Audax400จตุรัสใต้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับเรื่อง : ให้ภาพเล่าเรื่อง Audax 400 จตุรัสใต้